ข้ามไปยังเนื้อหา

ตารางการแปรผัน

วิธีสร้างตารางการแปรผันจากฟังก์ชัน

ตารางการแปรผันสรุปว่าฟังก์ชันเพิ่มขึ้นหรือลดลงที่ใด และแสดงค่าที่จุดวิกฤต ขอบโดเมน และจุดไม่ต่อเนื่องในรูปแบบที่อ่านได้รวดเร็ว

1. หาโดเมน

ระบุค่าที่ฟังก์ชันนิยามได้ก่อน หากมีตัวส่วน รากที่มีดัชนีเป็นจำนวนคู่ หรือลอการิทึม ต้องใส่ข้อจำกัดเหล่านั้นลงในแถว x

2. หาอนุพันธ์และจุดวิกฤต

พิจารณา \(f(x)=x^3-3x\) จะได้

\[f'(x)=3x^2-3=3(x-1)(x+1)\]

จุดวิกฤตคือ \(x=-1\) และ \(x=1\)

3. ตรวจเครื่องหมายของอนุพันธ์

  • \(f'(x)>0\) บน \((-\infty,-1)\)
  • \(f'(x)<0\) บน \((-1,1)\)
  • \(f'(x)>0\) บน \((1,\infty)\)

4. คำนวณค่าฟังก์ชัน

\(f(-1)=2\) และ \(f(1)=-2\) ดังนั้นตารางมีลูกศรขึ้นถึงค่าสูงสุดสัมพัทธ์ 2 ลูกศรลงถึงค่าต่ำสุดสัมพัทธ์ -2 แล้วขึ้นอีกครั้ง

5. สร้างและตรวจตาราง

เปิด เครื่องมือตารางการแปรผัน ป้อน x^3-3*x เลือกชนิดตาราง แล้วตรวจจุดวิกฤต เครื่องหมาย และค่าปลายช่วงก่อนส่งออก

อย่าลืมจุดไม่ต่อเนื่อง

ถ้าฟังก์ชันไม่ต่อเนื่อง ต้องแบ่งช่วงที่จุดดังกล่าวและใส่ลิมิตด้านซ้าย–ขวา การใช้เพียงรากของอนุพันธ์อาจทำให้ตารางขาดข้อมูลสำคัญ

อ่านต่อที่ ตารางเครื่องหมายอนุพันธ์อันดับหนึ่ง